Comedian Said el Hassnaoui over de Veenendaalse politiek: ‘We hebben een identiteitscrisis hier’

VEENENDAAL Voor de ‘gewone’ Nederlander is hij een Marokkaan. Voor de Marokkaan in Marokko is hij een Nederlander. Maar Said el Hassnaoui is vooral comedian op comedyavonden en maker van zijn eigen shows die mensen in alle plaatsen laat lachen. Ook in Veenendaal. De vorige periode zat hij namens ProVeenendaal en daarna nog even met een eigen fractie in de raad. Dit jaar staat hij weer op een lijst, maar nu voor die andere plaatselijke partij: Lokaal Veenendaal.

door Arjan van den Berg

Na zijn afscheid uit de raad, had hij gezegd dat het een ervaring voor het leven was, maar dat hij niet terug zou keren. De laatste tijd krijgt hij wel vaker de vraag of hij nu toch weer de politiek in wil. ,,Ik ben graag betrokken bij de ontwikkelingen in Veenendaal. Ik vertegenwoordig Veenendaal in theaters door het hele land. Bij vrijwel elke voorstelling valt de naam Veenendaal minstens één keer. Zelfs in de periode dat ik in Amsterdam woonde, bleef ik op de hoogte van wat er in de politiek speelde.”

Als organisator en presentator van ‘(plaatsnaam) lacht’ en comedian met zijn eigen shows reist hij door heel Nederland en vaak ook naar België. Hij woonde onder meer in Utrecht en Amsterdam. ,,Ik keer altijd weer terug naar Veenendaal, waar mijn hart ligt. Hier voel ik me het fijnst. Ik houd van de rust en ben geen stadsjongen.” Als het gaat om de aloude discussie onder welke noemer Veenendaal dan valt, zegt hij gevat: ,,Het is gewoon een dorp. Eigenlijk is het een stad, maar er is nog een dorpsgevoel. We hebben een identiteitscrisis in Veenendaal. Dat is altijd zo geweest. We gaan naar het dorp, we hebben een Stadspark en we zijn een gemeente.”

AFSPIEGELING

Ook nu hij niet in de raad zit, blijft hij betrokken. Zo wil hij nog eens uitzoeken hoe het zit met de aangenomen moties en amendementen. In hoeverre zijn die ook uitgevoerd? Hij hoeft niet per se weer de raad in en heeft geen politieke ambities. Maar waar tijdens zijn vorige raadsperiode de multiculturele samenleving goed vertegenwoordigd was met naast El Hassnaoui ook Hassan Saidi, Yasin Makineli en Youssef Boutachekourt, is dat nu niet meer zo. ,,Ik sta op de lijst omdat ik vind dat een gemeenteraad een afspiegeling moet zijn van de samenleving — en dat is op dit moment in Veenendaal simpelweg niet het geval. Momenteel zit er niemand met een Marokkaanse achtergrond in de gemeenteraad. Dat vind ik een kwalijke ontwikkeling.”

Momenteel zit er niemand met een Marokkaanse achtergrond in de gemeenteraad. Dat vind ik een kwalijke ontwikkeling

Hij staat bewust laag op de lijst. Mocht hij door voorkeursstemmen toch worden gekozen, dan neemt hij die verantwoordelijkheid. Ongetwijfeld zou hij dan weer zijn humor meebrengen, maar ook zijn onderzoekende aard en de (lach)spiegel de hij anderen graag voorhoudt. Vroeger was hij al de grappenmaker op school. Het was nooit zijn droom om zelf comedian te worden. Hij organiseerde eerder shows waarbij anderen optraden dan dat hij zelf een voorstelling speelde. ,,Ik hield van het vak, keek graag naar videobanden van bijvoorbeeld Eddy Murphy en ging heel vaak naar shows. Ik zag hoe die werden georganiseerd en dacht: dat kan ik beter.”

LAAGDREMPELIG

Zoals hij later in de raad door zou vragen om te weten hoe de zaken in elkaar staken, wilde hij toen weten waarom het zo lastig was om zalen te vullen. Comedy was niet booming. Wat bleek, veel comedians waren te grof of gebruikten vaak hetzelfde materiaal. Veel mensen en ook theaters hadden slechte ervaringen. Optredens vonden vaak plaats in cafés met ongeïnteresseerde eigenaren met slecht geluid en licht.

Onbekend maakt onbemind. Daarom begon hij met het organiseren van zogenoemde ‘open mic’s’ met bekend en onbekend talent. Iedereen kan zich aanmelden, maar Said maakt de selectie. ,,Zo maakte ik het laagdrempelig. Als mensen het toch niet kennen, moet je ze eerst kennis laten maken en hun beeld veranderen.” Inmiddels zorgt zijn concept ‘(plaatsnaam) lacht’ voor gegarandeerde kwaliteit en veel humor. ,,Ik heb het geluk dat iedereen die begint met comedy bij mij terecht komt. Ik word veel gevraagd. Ik doe nu alleen wat ik leuk vind, die luxe heb ik. Ik organiseer alleen op plekken waarvan ik denk: hier zou ik zelf ook willen staan.”

BUBBEL

Mensen waren bevooroordeeld over comedy vanwege slechte ervaringen. In zijn voorstellingen spelen vooroordelen over andere mensen en culturen altijd wel een rol. ,,Ik ben veel buiten Veenendaal en merk het hier daarom minder. Ik kom het ook wel tegen, maar in een mildere vorm dan vroeger. Veenendaal is geen Urk. Mensen begrijpen soms niet waarom ik in Veenendaal woon. Ik vind het heerlijk om op zondag de bellen van de kerkklokken te horen. Daar kan ik van genieten.”

De anekdote die hij vertelt rond de geboorte van zijn zoontje is typisch. In het ziekenhuis in Ede komt de zuster met beschuit met muisjes, waarbij ze uitlegt: ‘Dit is wat wij doen in onze cultuur.’ Terwijl hij denkt ‘serieus’, reageert Said droog: ‘Oh echt, stroopwafels heb ik ook een hoop over gehoord.’ ,,Het komt niet uit een slecht hart. Het is zo’n enorme bubbel waar mensen in leven. Daar ontkom je niet aan. Ik kan er niet boos om worden. Het is een naïviteit die nog steeds speelt. Ik lach het altijd weg. Dingen zie ik als een nieuw verhaal en ik verwerk het op die manier.”

Dat betekent niet dat hij alles altijd maar relativeert. Zo werd hij geraakt door de gebeurtenissen rond het NTA-onderzoek. ,,Dat was een rotstreek. Iedereen van buiten zei dat het prima was, maar als er de hele dag iemand bij je deur zou staan met een notitieboekje, dan zou een ander daar ook niet blij mee zijn. Veiligheid was niet het issue. Als er iets ernstigs is, ga je niet eerst op onderzoek, dan ga je handelen. Ik heb het rapport ook gelezen en ik heb niets gelezen, waarvan ik denk: dit is heftig. Het is groter geworden dan het had moeten zijn. Ik heb er niets mee te maken. Toch raakt het mij, ik ben onderdeel van de gemeenschap.”  

NIET VERSCHILLEND

Als die gemeenschap en anderen dat van hem vragen en op hem stemmen, neemt hij zijn verantwoordelijkheid om in de raad te gaan. ,,Vroeger verhuisde ik om de drie jaar en was ik snel uitgekeken op iets. Maar ik heb altijd verantwoordelijkheidsgevoel gehad.”

Marokkaan, Nederlander, moslim, comedian, oud-raadslid, ondernemer en presentator: allemaal namen voor een persoon. Wat Said betreft, zijn mensen in de kern helemaal niet zo verschillend. ,,De Marokkanen hier zijn anders dan de Marokkanen in Marokko. Niet alle Nederlanders zijn hetzelfde en niet alle Marokkanen zijn hetzelfde. We hebben vooroordelen waar we ons aan vast houden en dat maakt dat we verschillend zijn. We zijn veel meer gelijk dan dat we denken en doen.”