‘Een poppodium is een cultureel broednest’

VEENENDAAL Een poppodium wordt vaak in één adem genoemd met de plannen voor het nieuwe theater, maar nergens is geformuleerd wat het precies is en hoe het dan vorm zou moeten worden gegeven. Stichting Human Culture weet het wel, denkt graag mee en zou graag eerst duidelijke kaders willen zien voor er überhaupt iets (op)gebouwd wordt. Penningmeester Carel Groenen: ,,Ik snap het idee wel, maar een multifunctionele zaal is geen poppodium. Dat is gewoon een zaal waar ook popmuziek geprogrammeerd kan worden.”

door Arjan van den Berg

Hij en voorzitter Marc van de Grift kunnen het weten. Letterlijk en figuurlijk al jaren betrokken als vrijwilliger bij de Escape richtten ze ruim twintig jaar geleden Human Culture op toen het poppodium in de gevarenzone kwam. Zelf organiseerden ze het Go Orange festival op – toen nog - Koninginnedag.

KIND EN BADWATER

Volgens de Cultuurvisie zou elke stad of elk dorp met meer dan 30.000 inwoners sowieso een poppodium moeten hebben en boven de 100.000 inwoners een C-status kernpodium. Dat is een erkenning, die betekent dat het gebouw een bepaalde kwaliteit in huis moet hebben en er gemiddeld 150 optredens per jaar zijn geprogrammeerd. Escape had die status al bereikt, tot in 2016 toch het definitieve einde in zicht kwam. ,,We hadden al een kernpodium, maar we hebben met het badwater ook het kind weggegooid”, vindt Van de Grift.

,,In de nieuwe plannen is er goed nagedacht over hoe de zalen eruit zouden moeten komen te zien, maar de definitie van een poppodium zien we niet terugkomen en nu voelt het alsof het een sluitpost wordt en dat vinden we jammer. Er moet continuïteit zijn: je moet een aantal programmeringen hebben per jaar van een bepaald kaliber en een vaste plek hebben.”

EERST DE KADERS

De stichting ziet dan ook graag dat eerst goed wordt nagedacht over zaken als belangen en de verdeelsleutel van de programmeringen: eerst de kaders, dan de stenen. Mocht vervolgens blijken dat waar ruimte voor is eigenlijk geen poppodium is, dan is dat meer dan jammer, maar in ieder geval helder en ze hebben liever tien programmeringen dan niets. De mannen hebben graag duidelijkheid en liefst natuurlijk een echt poppodium. Van de Grift: ,,Dat hoeft helemaal geen luxe gebouw te zijn. Een oude fabriekshal met een goede akoestiek, een bar, toiletten, geluidsapparatuur, een ruimte om op te treden, te oefenen en op te nemen is genoeg.”

CULTUREEL BROEDNEST

De popcultuur is in Veenendaal dan misschien niet zo zichtbaar of deels verdwenen, maar volgens de stichting komt dat ook omdat er geen ruimte meer voor is en wordt gemaakt. Jonge muzikanten vinden niemand meer om een bandje te vormen en de jeugd die vroeger naar een poppodium zou gaan, gaat nu maar naar het skatepark.

Groenen besluit: ,,Een poppodium is staand met een biertje, schouder aan schouder naar een bandje kijken. Het is een opleidingscentrum voor mensen die over geluid en muziek willen leren, een cultureel broednest, een plek waar mensen elkaar ontmoeten, waar bandjes ontstaan, waar mensen creëren, zich ontwikkelen en vrij zijn. Dat moet weer van voor af aan opgebouwd moeten, maar we hebben het al een keer gedaan, dus we weten hoe het moet.”

Lees ook

Doek valt voor nu voor nieuw theater in Veenendaal: 17 stemmen tegen en 16 stemmen voor