Duits dominorecord valt in Veenendaal

VEENENDAAL 704.814 omgevallen stenen. Daarmee heeft het Dutch Domino Team met hulp van internationale bouwers het Duitse record verpletterend verslagen. Ruim 200 fans waren getuige hoe binnen een uur het grootste project van de afgelopen dertien jaar te gronde ging. Voor de oplettende lezer die zich afvraagt hoe er nota bene ruim 4.000 stenen meer omgingen dan er zouden zijn neergezet: uiteindelijk bestond de set uit iets meer stenen: 750.000.

door Arjan van den Berg

Vrijdag, rond 19.00 uur. De zaal staat nog volgebouwd, nadat het team ook nog vandaag hard heeft gewerkt aan het pretpark. Langzaam druppelen de toeschouwers binnen die op z’n minst voor een deel vol spanning naar Domino Challenge en Domino Day zullen hebben gekeken. Iedereen herkent Lily Hevish, die de rol van jurylid voor de gelegenheid heeft ingeruild voor die van bouwer en met wie iedereen op de foto wil.

De attracties die nu nog op de vloer staan te pronken, halen fraaie herinneringen bij het publiek naar boven van dagjes uit. De bouwers mengen zich even in het publiek en vertellen graag over hun ervaringen aan de nieuwsgierige bezoekers. Sommigen van hen betreden het liefst niet meer de vloer, bang om op het laatste moment nog iets om te laten stoten. Anderen hebben meer een houding van: er is nu niets meer aan te doen.

(Tekst gaat verder onder de foto.)

Voor de falldown - Arjan van den Berg

RISICO Midden in de set staat het welbekende bordje ‘u bevindt zich hier’, maar dan in het Engels. Daarna is het zoeken waar de wegen allemaal naartoe leiden en is de vloer een collage van allerlei kleuren en vormen met bekende attracties als de draaimolen, de lachspiegels, het springkussen en de wildwaterbaan. 

De finale en de achtbaan bestaan uit maar liefst 123.000 steentjes. Het is te zien dat alles een heel gepuzzel was om het op de juiste plek te krijgen. Als dat laatste onderdeel alleen al niet om zou vallen, zou de recordpoging al vergeefs kunnen zijn. Een risico, zo geeft coördinator Pim Vriens toe, maar dat geldt eigenlijk voor alle stenen. Overal kan iets haperen en stilvallen. Het scheelt dat er geen rondvliegende mus of elk moment knappende ballon aan het plafond valt te bekennen. Juist die spanning of alles gaat vallen, is een onderdeel van de sport.

Waar het na de countdown van het publiek meestal zo stil is dat je een dominosteen kunt horen vallen, lijkt het op momenten wel heel angstvallig stil te zijn. Vooral de Britse en Amerikaanse bouwers kunnen een spontane reactie dan niet voor zich houden. Oh, no! Oh, come on. Here comes the tricky part. My heart is beating so loud. Yes! Maar gelukkig. Overal zijn meerdere lijntjes, waardoor het tot het eind niet stilvalt. Hier en daar blijft er wel wat staan. Zoals twee ufootjes, waarvan Vriens al eerder zei te vrezen dat er wel eens wat zou kunnen staan. Maar ook de hengel bij het eendjesvissen tikt niet door, waardoor er een hele vijver blijft staan, net als het veld met botsauto’s. De houten decorstukken die tegelijkertijd het project echt afmaken, blijken niet altijd in harmonie te werken met alle stenen. Bij het reuzenrad brengen ze de zaak weer wel in beweging.

(Tekst gaat verder onder de foto.)

Na de falldown - Arjan van den Berg

VOETJES VAN DE VLOER En dan is het na een spannend half uur tijd voor het laatste project, de grand finale, de rollercoaster. Het publiek zat al niet op het puntje van zijn stoel aangezien het op gymbanken zat, maar kwam door die spanning juist regelmatig overeind om maar alles te kunnen zien. 6 weeks of work, 13 seconds of falling, zoals een van de bouwers gevat opmerkt. Maar vallen doet het. Waar de voetjes eerst uit voorzichtigheid zo min mogelijk de grond raken, gaan ze nu van de vloer van vreugde.

Daarna kan het tellen beginnen. Daar helpt een app bij, die precies bijhoudt uit hoeveel stenen elk gedeelte bestaat, welke kleur ze hebben, maar ook: van wie de stenen zijn. De twee komende dagen waarin er weer moet worden opgeruimd, moeten de stenen wel weer terug naar de rechtmatige eigenaar.

GESLAAGD Een zelfverzekerde Vriens is na afloop al tevreden. Het is geen verrassing of de poging is gelukt, maar met hoeveel stenen. All the builders may come forward, zegt Vriens, waarna een van de internationale bouwers nog gevat opmerkt: in what way? Het is het sein van de bekendmaking. Het cijfer ‘700’ is al genoeg voor een spontane uitbarsting van euforie en ontlading, waardoor het exacte aantal even verstomt in de overwinningsroes. En terecht. Deze twaalfde poging van het Dutch Dominoteam dat voor de vierde keer in Veenendaal werd gehouden is er een die voorlopig nog onverslagen laat zien wat domino teweeg kan brengen als alles op zijn plaats valt.