Kinderboek wil haren wassen leuker maken: ‘Kladblok ging mee naar badkamer’

VEENENDAAL Er zullen weinig jonge kinderen zijn bij wie ‘haren wassen’ op het lijstje staat van dingen die ze het liefste doen. Speciaal voor hen, en ook zeker voor hun ouders, verscheen onlangs het boek ‘Lies en de Tovershampoo’. Sjoertje Spies-Vriezinga maakte de illustraties en las tijdens de presentatie van het boek in Het Verhaal voor uit het werk van moeder Debby en dochter Lana, die het verhaal bedachten.

door Arjan van den Berg

,,Ik vind het leuk om een verhaal te vertellen”, vertelt Sjoertje in haar atelier in De Kubus, de plek waar het boek tot leven is gekomen. Om een verhaal te kunnen illustreren, vindt ze het belangrijk om haar gevoel erin kwijt te kunnen en zich in te leven. Tijdens de interactieve presentatie gebruikte ze bij het voorlezen vergrote prenten uit het boek. ,,Je krijgt kinderen vanzelf mee in verhalen. Ze zijn meteen gehypnotiseerd. Ik vind het leuk om er theater van te maken. Kinderen moeten meehelpen. Zo ben ik ‘spontaan vergeten’ hoeveel elfjes er zijn of zeg ik dat iemand blij is, terwijl dat niet zo is.”

AFLEIDING

Zo’n tien jaar geleden was er eens… een meisje met lange haren dat net als zoveel van haar leeftijdsgenoten wel iets leukers wist te verzinnen dan de tijd door te brengen in de badkamer: Lana. Haar moeder Debby bedacht daar een creatieve en fantasierijke lossing voor. ,,Doe je ogen maar dicht. Waar gaan we naartoe?”, begon ze, waarna haar dochter ‘Drakenland’ als bestemming uitkoos. En wat ging ze daar doen? Iemand was bang voor een draak. Oké, en hoe zag die draak er dan uit? De hoofdpersoon werd vernoemd naar het konijn dat Lana voor haar verjaardag had gekregen.

,,Door middel van vragen stellen ontstond er een heel verhaal. Ik maakte er een spelletje van. Ik heb steeds mijn kladblok meegenomen in de badkamer. Eén van die verhalen is dit boek geworden. Vroeger schreef ik al alles op en later heb ik het gefinetuned. Het heeft een op waarheid gebaseerd begin en einde. Ik zorgde voor afleiding door haar weg te laten dromen in iets moois en iets leuks in plaats van iets spannends. Dat werkte goed. Als ik erover vertel, zie ik meteen weer beelden van de badkamer”, vertelt Debby.

RAAMSCHILDERING

Debby had nooit het idee om schrijfster te worden of een boek uit te geven. Maar na een paar jaar al verhalen vertellend haren te hebben gewassen, leek het haar toch wel leuk om er meer mee te doen. De kinderen van Sjoertje zaten bij Lana in de klas. Ze maakte regelmatig raamschilderingen op de school bij gelegenheden als de herfst, Sinterklaas en kerst. Op een ouderavond kreeg ze de vraag of ze tekeningen voor het boek wilde maken.

Sjoertje gaf zichzelf een jaar. Het werden er een paar meer. Het boek dat daarna verscheen, was toen nog meer een magazine dat onder vrienden, kennissen en belangstellenden werd verspreid. In het begin van dit jaar kwamen ze elkaar weer tegen en dachten: ‘eigenlijk moeten we hier meer mee’. Na een paar intensieve maanden ligt er nu een boek met harde kaft in de winkels.

KLEUREN

Dat Lana niet het enige kind was voor wie haren wassen een vervelende bezigheid is, bleek wel tijdens een rondgang van Sjoertje bij een aantal kappers die het probleem maar al te goed kenden. Debby is ambulant begeleider en op haar werk is er ook interesse in het boek voor gezinsondersteuning. ,,Het is een onderwerp dat niet echt beschreven is, zoals de potjestraining dat wel is. Het zou mooi zijn als dit boek ouders aanzet tot creativiteit. Je verliezen in een wereld en fantasie waarin alles kan - niets is mooier dan dat.”

De wereld die Debby en Lana jaren geleden al haren wassend verkenden, biedt zeker genoeg ingangen voor een vervolg. Maar nu eerst dit avontuur. ‘Lies en de Tovershampoo’ ligt bij boekhandel Het Verhaal en Primera  van Walsem. Het is ook te bestellen op de website van Sjoertje: sjoertje.nl. Kinderen kunnen ook een kleurplaat downloaden op die website of ophalen bij Het Verhaal. Als ze het voor 16 oktober bij die boekhandel inleveren, maken ze kans op een exemplaar van het boek.