Stille uitvaart van onbekende overleden man uit winkelcentrum de scheepjeshof

Het overlijden van een onbekende man in De Scheepjeshof zorgde op 13 januari voor veel opschudding en vragen. Vandaag was zijn begrafenis, zonder familie en vrienden. 7 Veenendalers kwamen daarom op maandagochtend naar De Munnikenhof om daar hun respect te betuigen en zijn kist te dragen. Hartverwarmend.

Een van hen schreef onderstaand gedicht:

                                  Aan de onbekende man                                                  19-01-2026

Het jaar is nog maar net begonnen, nog nieuw, nog open

Maar voor jou is het aardse leven afgelopen

Levenloos gevonden op een dinsdagmorgen..

Was er dan niemand om voor jou te zorgen ?

Geen dak boven je hoofd, geen perspectief..

Niemand die jou zei; “ ik heb je lief ”

Of waren er mensen in jouw thuisland,

Die zich afvroegen; “wat is er aan de hand?”

Waar is hij naar toe , waar is hij gebleven?

Zou hij nog terug komen, is hij nog in leven ?

Er zijn zoveel vragen onbeantwoord sindsdien

Hier en daar; werd hij al langer gemist misschien?

Wat waren jouw gevoelens en gedachten?

In de Scheepjeshof, in de lange, stille nachten ?

Heb je bewust gekozen voor een einde tussen de mensen ?

Zodat ze jou zouden vinden; was dat één van je wensen ?

Beste man, voor ons zijn er nog zoveel losse eindjes en vragen.

Maar wij zullen jou nu naar je laatste rustplaats dragen.

In het besef; je kan zomaar achteloos langs iemand  lopen.

Terwijl die persoon zit te peinzen, te wachten en hopen..

Op een menselijk gebaar; een broodje, wat koffie, een oliebol,

Terwijl wij snel langs komen en laden onze mandjes weer vol.

Leed is soms dichterbij dan je denkt, op loopafstand

Zonder dat je het door hebt, veel verdriet en trammelant

Laat dit ook weer een levensles voor ons zijn ;

Heb oog voor de medemens in zorgen en pijn.

We brengen jou; onbekende man, een laatste groet.

Samen, met elkaar, om jou heen, dat is hoe het zijn moet.