Brits drama en Franse komedie in het Filmhuis

VEENENDAAL Volgend weekend worden in Filmhuis Veenendaal twee films vertoond. Op zaterdag 17 oktober is om 20.00 uur 500 Miles te zien, een Brits drama over twee broers die hun ouderlijk huis achter zich laten na een scheiding. 

Zondag 18 oktober draait om 14.30 uur La Vénus Électrique, een Franse romantische komedie waarin een straatartieste probeert zich voor te doen als helderziende, met onverwachte gevolgen voor een rouwende schilder.

ERVARING

Wanneer de Engelse Finn hoort dat zijn ouders gaan scheiden, besluit hij samen met zijn jongere broertje Charlie van huis weg te lopen. Ze gaan op zoek naar hun opa aan de Ierse westkust, in de hoop dat ze bij hem terechtkunnen. Onderweg ontmoeten ze Kait, een straatmuzikante die hen tijdens hun reis vergezelt. Wat begint als een vlucht uit een moeilijke thuissituatie, groeit uit tot een avontuur over familie, verlies en de band tussen broers. De film is geregisseerd door Morgan Matthews, die eerder naam maakte met documentaires als Williams en The Fallen. Die ervaring neemt hij mee naar zijn speelfilms: hij zoekt graag naar geloofwaardige, menselijke momenten. Voor 500 Miles betekende dat ook filmen in het Ierse landschap, waar het wisselvallige weer de opnames soms flink op de proef stelde.

INSPIRATIE

Schilder Antoine Balestro heeft na de dood van zijn vrouw zijn inspiratie verloren. Wanneer hij denkt contact te leggen met haar via een helderziende, blijkt hij in werkelijkheid te praten met Suzanne, een straatartieste die zich in haar woonwagen heeft verstopt. Ze ontdekt dat ze mensen goed om de tuin kan leiden en besluit het spel voort te zetten. Maar wanneer Antoine langzaam zijn inspiratie terugvindt en Suzanne gevoelens voor hem krijgt, wordt haar bedrog steeds ingewikkelder. Regisseur Pierre Salvadori staat bekend om zijn komedies waarin leugens, misverstanden en menselijke zwaktes voor onverwachte wendingen zorgen. Ook in La Vénus Électrique speelt hij met de grens tussen werkelijkheid en verbeelding. Voor de vormgeving werkte hij nauw samen met zijn team aan de kleurrijke decors, kostuums en beelden van het Parijs van de jaren twintig. De kermis, de séances en de kunstwereld vormen daarbij niet alleen een sfeervol decor, maar versterken ook het spel van schijn en werkelijkheid dat centraal staat in de film.