Evert en Bets van Kesteren 65 jaar getrouwd: ‘Bij ons huwelijk stonden we bij de verkeerde kerk’

26 december 2023 om 07:30 Mensen

VEENENDAAL Hoog en droog wonen Evert en Bets van Kesteren aan de Duivenwal. Ze overzien een groot deel van Veenendaal met vooraan het oude pand van de Joodse advocaat Van Essen aan de Kanaalweg. Evert hoort er van op dat daar pasgeleden herdenkingssteentjes zijn gelegd.

door Martin Brink

Evert van Kesteren wist dat niet. Vanaf de zevende etage laat hij dat op zich inwerken. Het paar was op 9 december 65 jaar samen. Burgemeester Gert-Jan Kats kwam enkele dagen later langs om hen te feliciteren met deze mijlpaal. Ze wonen nu 22 jaar aan de Duivenwal. Met veel genoegen, hoewel ze zich wel hebben ingeschreven voor een appartement aan het Boveneind. 

Evert van Kesteren: ,,We kregen deze woning toegewezen van de SIB. Ik voelde er eerst weinig voor maar ik ging toch kijken. Na de tweede keer leek het mij wel wat. Het uitzicht is ook schitterend.” Daarvoor woonde het paar (liefst 28 jaar) aan de Julianastraat maar wegens fysieke problemen ging dat niet meer. ,,We hebben lang ingeschreven gestaan voor een andere woning.” 

HANDEN UIT DE MOUWEN

Eerder woonde men aan de Nieuweweg. Zoals zoveel generatiegenoten heeft manlief er een zeer werkzaam leven op zitten. Vroeg werken voor de kost, geen vervolgopleiding volgen maar simpelweg het land opbouwen. Zo ging het en dat is niet te vergelijken met de huidige tijd wanneer jongeren pas achterin de twintig zijn wanneer ze het arbeidspad op gaan.

Evert van Kesteren komt uit een gezin met drie jongens. Nu, net 91 jaar geworden, kijkt hij er met genoegen op terug. Hij was veertien jaar en hij kwam net van de Boerselandseschool toen hij de handen uit de mouwen moest steken. ,,Dat was bij groenteboer Klumpenaar aan de Korte Molenstraat. Ik hielp hem mee. In de winkel maar ik mocht ook op met de wagen waar hij een hit voor had gespannen. Dan maakten we ons vaste rondje we door Veenendaal.” 

Dat vond de jonge Evert best leuk. ,,Maar het was meer een zakcentje wat ik kreeg. Ik ben er drie jaar geweest.” Vervolgens werd Hiensch damesmode aan de Achterkerkstraat zijn nieuwe werkgever. ,,Daar maakten ze ook bruidsjaponnen. Die mocht ik dan wegbrengen. ,,Ik heb het daar prima gehad. Daarna ging ik de militaire dienst in. Ze hebben mij op het einde van de diensttijd nog wel gevraagd om langer te blijven, maar daar had ik geen trek in.”

STOFFENZAAK VAN BEEK

Evert ging vervolgens werken bij Van Beek aan de Julianastraat. ,,Ze verkochten daar stoffen en ander textiel. Ook kwamen er venters langs die er inkopen deden. Ik heb er ook het stofferen geleerd.” Tot aan zijn pensioen, kort voor zijn zestigste jaar, was hij werkzaam bij meubel-, woninginrichting- en stoffenzaak Kwantum in Woudenberg.

(de tekst gaat onder de foto verder)

De ‘staatsiefoto’ op de grote dag gemaakt in de studio van Foto Nic. Bakker aan de Hoofdstraat. - Familiearchief

Vroeger had hij een band met ‘de voetbal’ in Veenendaal. Dat is niet heel vreemd. Vader deed namelijk de consumpties in de tijd dat voetbalclub DOVO nog aan het Panhuis speelde, de omgeving waar Evert ook is opgegroeid. ,,Hij verzorgde er de thee voor de spelers en inde ook de contributie. Dat was één gulden en vijf cent voor volwassenen en vijftig cent voor jeugdleden. Ik mocht ook meehelpen met het uitdelen van de kwitanties. Penningmeester was toen Bert Pol.” Toen DOVO naar een ander veld ging met een echte kantine, kon hij mee. Maar Evert wilde het niet. Later zocht hij zijn heil bij GVVV waar hij zich verdienstelijk maakte bij de ontspanningscommissie. ,,Ik heb daar heel wat wat feestjes en ook kaartavonden mogen organiseren”, zo kijkt hij er met veel genoegen op terug.

VERKEERDE KERK

Bets van Kesteren-Lubbers (83) woonde aan De Klomp, aan de Pakhuisweg. Ze komt uit een gezin met nog één zuster en twee broers. Ze zat op school aan de Nieuweweg. Dat was dus dagelijks een flinke tippel. Na haar schooltijd hielp ze haar moeder en had ze hier en daar ook wat ‘dienstjes’. Hoe hebben ze elkaar leren kennen? Evert van Kesteren: ,,Dat was op de ijsbaan aan het Benedeneind.” Bets: ,,Ik vond hem gelijk leuk.” De verkering mondde uit in een huwelijk. Zij was 18, hij 25 jaar. Zoals gewoonlijk werd er getrouwd vanuit het huis van de bruid. Bets weet nog precies hoe de dag verliep. ,,Het was heel erg mistig. We kwamen zelfs in de verkeerde kerk terecht voor de huwelijksinzegening! We moesten we in de Julianakerk zijn in plaats van de Oude Kerk. Daardoor liep het allemaal wat uit.”

Na de kerk was er de bevestiging in het gemeentehuis in de Hoofdstraat, het maken van foto’s bij Foto Bakker en het huwelijksfeest in gebouw ‘t Trefpunt achter de Petrakerk. Is het paar nog actief, zeker nu het lopen voor beiden wat moeilijk gaat? Bets: ,,We hebben een scootmobiel en bij mooi weer trekken we er altijd op uit.” Evert: ,,Vroeger mocht ik graag met mijn zoon gaan vissen, maar dat lukt niet meer.” Wat ze volhouden is de wekelijkse ontmoeting met hun oudste kennissen: Gerard en Cok van de Pol. Niet minder dan 57 jaar geleden waren dat hun buren aan de Nieuweweg. Nu wonen ze aan het Zuiderkruis. Om de week ondernemen ze iets leuks met elkaar. 

RUMMICUPPEN

,,Bets: vroeger gingen we fietsen en wandelen, tegenwoordig gaan we Rummicuppen.” Het huwelijk werd bekroond met één zoon en één dochter. Inmiddels zijn er vier kleinkinderen en vijf achterkleinkinderen. De zoon woont in Veenendaal en komt vaak langs om even een praatje te maken. Het briljanten huwelijksfeest werd op de zondag na de huwelijksdag gevierd met een etentje in restaurant De Hof in Renswoude. Kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen hadden mooie gedichten gemaakt. Uiteraard mochten ook Gerard en Cok van de Pol aanwezig zijn. De oudste kennissen konden natuurlijk niet ontbreken. Zij horen er tenslotte helemaal bij!