Herinneringen aan Veenendaal: Willem is een echte verzamelaar

Door Anne Slok

Veenendaal - Hij is, hoe vreemd het misschien mag klinken, geboren in Ede, is nooit verhuisd en woont al zijn hele leven in de Emmalaan in Veenendaal. De wat oudere Veenendalers weten wel dat Stichts en Gelders Veenendaal per 1 januari 1960 zijn opgegaan in de gemeente Veenendaal. We zijn op bezoek bij Willem Diepeveen. Een man met verschillende uiteenlopende hobby’s. 

Hij wandelt veel en lange afstanden, verzamelt ansichtkaarten en daarnaast alles wat met Oud Veenendaal te maken heeft. Hij heeft destijds een bijdrage geleverd aan het boek ‘Bewaord van vrogger’ een boek met Veense bijnamen en dialectwoorden.
Willem is een zogezegd ‘rasechte’ Veenendaler. Geboren op 3 november 1952. Na de Technische school ging hij als 15-jarige jongen werken bij de Tabaksgroothandel van Anbeek v.d. Meijden aan de Nieuweweg. Begin jaren ‘70 werd het bedrijf overgenomen door Jac. Van der Laan, ook een tabaksgroothandel. Hij kan terugkijken op 40 dienstjaren bij deze werkgever.

‘Bart van Nel’

“Ik weet nog dat ik de eerste keer een bestelling sigaretten ging afleveren bij Bart van Barneveld (’Bart van Nel’) in de Van de Pollstraat. Dat was dat kleine winkeltje vlakbij De Ruiter schroot. Ik zette één stap binnen en lag languit.
De vloer lag wel 10 cm lager dan ik verwacht had. Buiten was een luik dat toegang gaf tot een kelder.
Bart drukte ons altijd op het hart om niets op dat luik te zetten. Bij een latere levering, Bart was niet thuis, heb ik samen met een collega eens een kijkje genomen. De kelder stond vol met flessen jenever.
Hij had er geen vergunning voor, maar hij verkocht het stiekem. Aan de voorraad te zien had hij best wat klanten”. Willem is een verzamelaar. Albums vol heeft hij met krantenknipsels over Veenendaal door de jaren heen. Ook heeft hij diverse zelfgemaakte foto’s van panden die in de loop der jaren zijn gesloopt. Op deze beelden (twee hiervan op deze pagina als voorbeeld) is al vaak de hand van de sloper te zien.

‘Bijna altijd te laat’

“Vroeger stond het in de krant wanneer er wat gesloopt zou worden. Dan was je nog op tijd om een paar foto’s te maken. Tegenwoordig ben je bijna altijd te laat”, aldus Willem.
Hij is een boeiend verteller. “Mijn grootvader was Klaas van de Bovenkamp. Geboren in 1882 en op 14-jarige leeftijd ging hij werken op “De Schup”. Hij heeft er zijn hele leven gewerkt. Zijn hobby lag ook bij zijn werkgever.
Hij is 60 jaar klarinettist bij het muziekkorps geweest”.

Klaas-de-Pieper

Willem weet nog een leuk detail te vertellen: “Tegenwoordig wordt loon en pensioen per bank overgemaakt. Vroeger kregen de mensen weekloon in een bruin, dichtgeplakt zakje. Na het pensioen van opa ging ik het voor hem ophalen. Het lag klaar bij portier Vos. Dat was toen heel gewoon, en legitimeren was er niet bij. Iedereen kende iedereen. In het voorjaar ging hij bij mensen ‘de hof’ omspitten en piepers poten.
Dit leverde hem al snel de bijnaam op van Klaas-de-Pieper. Hij was een druk baasje. Bij Flinckeflügel, een schoenmaker in ‘Het Achterkerk’ kocht hij leer en kleine spijkertjes. Ja, hij repareerde ook schoenen aan huis. Ik zat dan vaak bij hem en tikte met een hamertje spijkertjes in de houten vloer. Ha, ze zitten er nog hoor. Onder de vloerbedekking. Opa is in 1978 overleden”.