Opa Ruud vervoert met zorg: ‘Iedereen verdient nog een kans’

VEENENDAAL Ruud (62 jaar jong) woont in Veenendaal en kreeg een vast contract bij taxibedrijf Willemsen-de Koning. Voor hem is dat zeker geen vanzelfsprekendheid. Via een omweg van verschillende re-integratietrajecten past deze baan hem als een jas. 

Vroeger werkte hij in de zorg, maar door privéomstandigheden viel Ruud uit. Jolijn, accountmanager WerkgeversServicepunt Regio Foodvalley (WSP), maakte in 2013 kennis met Ruud. Het WSP helpt werkgevers onder andere met het invullen van hun vacatures en maakt graag kennis met inwoners die aan de slag willen. Na verschillende re-integratietrajecten bleek een baan als chauffeur op Ruud zijn lijf geschreven. Hij werkte opeenvolgend bij verschillende vervoersbedrijven. Ruud werkt nu twee jaar bij taxibedrijf Willemsen-de Koning en is heel blij met zijn vaste contract. 

KIKKER Iedere dag stapt Ruud om zes uur uit zijn bed. Hij vertelt: ,,Ik haal acht kinderen op in Veenendaal en Elst en breng ze iedere ochtend naar school in Utrecht. Deze baan en de behaalde taxikaart geven mij een gevoel van eigenwaarde. Ik moet vroeg mijn bed uit, maar het geeft mij iedere dag een stabiele dagbesteding. Ik vind het leuk om plezier maken met de passagiers, de kinderen houden mij jong van geest en ik vind het een mooie uitdaging om veilig in het verkeer te laveren. In deze tijd groeit het asociale gedrag op de weg. Ik maak rare dingen mee, maar de kikker die in mijn bus hangt brengt geluk. De kikker helpt ook met het uitleggen van asociaal gedrag aan de kinderen; ‘Hé kikker, wat doet die meneer raar’’’, lacht Ruud met zijn Limburgse accent.

(Tekst gaat verder onder de foto.)

,,Ik moet vroeg mijn bed uit, maar het geeft mij iedere dag een stabiele dagbesteding.” - BRENKMAN COMMUNICATIE

,,In mijn situatie is de 16 uur die ik werk het hoogst haalbare. Voor het salaris hoef je het niet te doen maar dit plezier is mijn wapen voor het leven. Ik solliciteerde me destijds de blubber. Mijn eerste taxibaan was bij bedrijf Leewis. In een vrijwilligersbaan reed ik als chauffeur in een rolstoelbus voor een verpleeghuis maar onder andere door veranderingen in de wet WMO vielen de ritten weg en moest de bus worden verkocht. Ik bracht de bus weg naar Leewis en kon daar gelijk blijven. Ik haalde daar mijn taxirijbewijs en ik reed in een hele mooie auto. Ik had daar een leuke baan maar ondertussen was ik 60 en opa geworden. Op een gegeven moment werd het voor mij te veel door late- en vroeg randstad-ritten.’’

UITKERING Willems-de Koning zoekt nu ook chauffeurs. In Nederland rijden 1600 chauffeurs, waarvan 76 in Regio Foodvalley. HR-adviseur Dominique vertelt: ,,In deze tijd is het heel moeilijk om mensen te vinden. Ik heb regelmatig contact met accountmanager Els van het WSP om te kijken of er mensen zijn met een uitkering die mogelijk de stap naar chauffeur willen maken. Els is ons vaste contactpersoon, dat werkt heel prettig. Meestal starten we met een proefplaatsing om te kijken of het werkt. De motivatie ligt uiteen. Mensen vinden het leuk om naast hun pensioen een zakcentje te verdienen of iets te betekenen voor een ander. Soms is affiniteit met de doelgroep leidend of sociale contacten. We hebben zelfs een chauffeur van 81 jaar!’’