Op OV-safari naar wijnfestival

12 mei 2026 om 07:44

 

Veenendaal is bevoorrecht met drie stations. Je kunt niet alleen rechtstreeks naar Rhenen en Utrecht, maar ook zonder overstappen naar Rotterdam, Schiphol en Breukelen. Wat je in Breukelen moet doen weet ik niet, maar er zal vast wel wat te beleven zijn als zelfs een stadsdeel in New York ernaar vernoemd is.
Onlangs was er een wijnfestival in Utrecht en dan is reizen met de trein natuurlijk heerlijk. Alleen had ik dat weekend buiten de waard gerekend. ‘Door werkzaamheden aan het spoor' - frequente NS-reizigers zal deze zin bekend in de oren klinken - werd er een stopbus ingezet vanaf station Veenendaal-Centrum. Ik vind treinen geweldig, maar van stopbussen ben ik altijd wat minder gecharmeerd. Gelukkig was er ook nog een alternatief om met de snelbus vanaf Veenendaal-De Klomp naar Driebergen-Zeist te reizen en vanaf daar verder per trein. Vol goede moed stapte ik op mijn stalen ros naar De Klomp. Daar zijn tegenwoordig bushaltes aan de noord- en zuidzijde. Maar ik had mij goed voorbereid - dacht ik - en gezien dat de NS-bussen vanaf de noordzijde vertrokken. Met mijn meestal op enig comfort gestelde reisgenote wachtte ik geduldig op de NS-bus. De één na de andere bus kwam en vertrok. Maar géén NS-bus. Toen zagen wij in de verte een geel mannetje. Die zou vast meer weten. En ja hoor, hij kom ons vertellen dat het vervangend NS-vervoer vanaf de P&R-parkeerplaats vertrok en niet vanaf het reguliere busstation. Daar was zelfs een tijdelijke NS-incheckzuil geplaatst. Het kon niet op. Toen de snelbus arriveerde waren er nog precies genoeg zitplekken voor de Veense reizigers om in te stappen. Ik kreeg een schoolreisjes-vibe. Het muffige, stoffige interieur nodigde uit om baldadig te worden. Maar we hebben ons ingehouden, om de reputatie van Veenendaal geen schade te berokkenen. Na een warme rit, de airco weigerde dienst, belandden we op station Driebergen-Zeist. Met de sleutelbos die we onder onze stoelen gevonden hadden, maakten we de buschauffeur niet gelukkig. Of we die maar aan NS-mensen met een geel hesje wilde geven. Ook die waren er zichtbaar niet blij mee, maar konden ‘m ook moeilijk weigeren. De terugreis verliep comfortabeler. We kregen een onverwachte VIP-touringcar-upgrade. In luxe stoelen met panoramazicht bereikten we 's avonds laat ons vertrouwde Veenendaal-De Klomp. Alleen jammer dat we nog wel twintig minuten moesten fietsen.

Jurgen Hillaert
veensteken@streekverkenner.nl