Ook dat is Janneke: Kun je opstaan?
14 april 2026 om 12:55 ZakelijkVEENENDAAL Ik twijfel of ik naar de supermarkt ga of dat ik even ga winkelen. Ik doe het laatste en drie minuten later lig ik op de grond met mijn fiets bovenop me, terwijl er bloed uit mijn hoofd over mijn jas stroomt.
Verdwaasd kijk ik om me heen, een vriendelijke man houdt mijn hand vast. Mijn handdoek, waarmee ik me eerder die dag in het zwembad afdroogde, wordt tegen mijn hoofd gehouden. Ik hoor een hoge stem die zegt dat 112 gebeld wordt, omdat er zoveel bloed is. In de verte klinkt een ambulance. Mijn zwempak ligt op een hoopje naast me. Iemand vraagt mijn naam en of ik duizelig ben. Waar ik in het gewone leven weleens wat wazig over kan komen, ben ik nu verrassend helder. Het enige waar ik me op dat moment druk over maak, is mijn avondje uit eten met daarna Veldhuis & Kemper in de Lampegiet. Langzaam zie ik dat avondje in rook opgaan.
Ik voel een arm om me heen en ik kijk in een bekend vertrouwd gezicht. Ze zegt dat ze met mijn telefoon mijn man gaat bellen. Blijf je even bij me? vraag ik haar, mijn oud-leerling die ik ooit les gaf in groep 5. Ze gaat op haar hurken naast me zitten. Dit is geen fijn begin van Pasen, Janneke, zegt degene die mijn fiets optilt en mijn naam onthouden heeft. Kun je opstaan? vraagt iemand.
Gearmd tussen twee personen loop ik naar de Inglot en ga op een kruk zitten. Een paar weken geleden was ik hier voor een workshop. Nu voelt het alsof ik een work-out heb gedaan. Degene met wie ik botste staat onafgebroken naast me en houdt mijn hand vast. We verstaan elkaar zonder woorden en haar ogen weerspiegelen haar schuldgevoel.
De medewerkers van Inglot geven me een glas water, met z’n drieën op een rij houden ze me nauwlettend in de gaten. Als ik wegga, sla ik voorzichtig mijn armen om hen heen. We zijn op de wereld om elkaar te helpen, zegt één van hen. Na vandaag geloof ik dat weer even helemaal.
Kun je opstaan? Deze vraag werd mij gesteld. Ik vond het lastig om op te grond te liggen en te beseffen dat ik hulp nodig had. Ik ben liever de sterke dan de zwakke. Kun je opstaan? Deze vraag stel ik misschien ook aan jou. Opstaan om een nieuw begin te maken. Je aandacht te verleggen van wat er misging naar wat er nu nodig is. Een volgende stap te zetten.
Een eerste stap, zo klein dat je hem bijna zou missen en tegelijk zo krachtig dat het alles verandert.
Janneke van de Peut:
observeren, stilzetten, denken.
www.jannekevandepeut.nl
Dit artikel wordt u aangeboden door Janneke van de Peut, tel: 06-36012343. Website: www.jannekevandepeut.nl Email: info@jannekevandepeut.nl