'Mooie verhalen, [mooie kranten], mooie mensen'

9 april 2024 om 13:11

De krant 'vullen', die op woensdag op groot en op vrijdag op weekendformaat verscheen, deed hij uiteraard met legio correspondenten. Zoals Jaap Schaaf die de politiek behartigde, de onlangs gestopte Co Keulstra, de nog immer actieve Adriaan Hosang die Renswoude en Scherpenzeel mocht coveren en de legendarische oral history-schrijver Sjoerd de Jong. 

Marc is geboren en getogen in Veenendaal en verloochent zijn geboortegrond niet. Hij heeft nog veel contacten in het Veense en is nu bijvoorbeeld als eindredacteur druk bezig aan een jubileumboek van voetbalvereniging De Merino's die deze zomer driekwart eeuw bestaat. Op verzoek heeft hij onderstaand een aantal herinneringen genoteerd.

IJZERSTERK ,,Zestig jaar Rijnpost, een heuglijk moment. Wie had pakweg twintig jaar geleden gedacht dat de papieren krant het digitale tijdperk zou 'overleven'? Ik overigens wel, want velen - en zeker de wat oudere mensen - hebben weinig tot niets met internetmedia en willen 's ochtends bij het ontbijt of 's avonds bij het diner in hun licht verfrommelde krant nog even het nieuws doornemen.
En bij voorkeur het lokale en regionale nieuws. En daar zijn de huis-aan-huiskranten, zoals ook De Rijnpost, ijzersterk in.
Ikzelf heb lang deel mogen uitmaken van het team en daar ben ik trots op en blij mee. Toen ik er kwam werken, had ik binnen Veenendaal al de nodige journalistieke ervaring opgedaan bij de Kabelkrant van Cord Otting aan De Smalle Zijde en bij de sport- en regioredactie van het Gelders Dagblad.
Ik startte bij De Rijnpost als freelancer in het kantoor aan de Hoogstraat als opvolger van Jan Hessels Mulder, met het wekelijks vullen van de sportpagina, toen nog op het grote krantenformaat.
Op deze pagina had ik ook mijn eigen column, Corner, waarin ik beurtelings de lokale, regionale en landelijke sportwereld met een kritisch oog beschouwde. Ik kon er vanaf dag één heerlijk mijn ei kwijt en dat is altijd zo gebleven, ook toen ik op het nieuwe adres aan de Vijgendam mijn handtekening zette onder een vast contract.
Tot mijn afscheid in 2010 heb ik veel mooie verhalen mogen schrijven, mooie kranten mogen maken en veel mooie mensen leren kennen. Dat gold voor zowel de contactpersonen van verenigingen en organisaties als voor mijn directe collega's op kantoor. Redactiecollega Evert G. Davelaar (inmiddels helaas overleden) fungeerde in 2007 als chauffeur van de trouwauto, toen ik met mijn Apeldoornse collega Jolanda Schaake in het huwelijk trad; met andere redactiecollega Hans Boele bezocht ik nabij Brussel een concert van Charles Aznavour en bleef ik die nacht bij hem en echtgenote Pieternel in Ede slapen.

ONTVREEMD Met Henk Jansen sliep ik ooit een nacht op het festivalterrein van de Rijnweek in Rhenen, als beschermers van de apparatuur. We hielden onszelf wakker met kaarten, met de muziek van Steely Dan en vielen alsnog in slaap. De volgende dag waren er veel spullen ontvreemd van het terrein...
Met Wim Mulder, chef redactie die ook in 2010 afscheid nam van Wegener, hield ik nadien goed contact. Sowieso eens per jaar reed hij vanuit zijn woonplaats Otterlo naar Apeldoorn, waar ik sinds 2011 woon en werk voor Nieuwsblad Stedendriehoek, om bij te praten met een biertje. Min of meer tot aan zijn overlijden in coronatijd. Zonder mijn andere, gewaardeerde collega's te kort te willen doen, en daaronder vallen ook alle gerespecteerde correspondenten, vind ik deze herinneringen het vermelden waard.

STAGIAIRS Trots ben ik op de stagiairs die ik al die jaren mocht begeleiden, vanuit de Christelijke Hogeschool Ede. Sommigen ben ik uit het oog verloren, van anderen weet ik dat ze gelukkig op een mooie werkplek zijn uitgekomen. Mijn laatste stagiair, Tim van Dijk, is sinds het voorjaar van 2010 een van mijn allerbeste vrienden gebleven.
Aan alles komt een einde natuurlijk en het afscheid van de krant in 2010 verdiende helaas niet de schoonheidsprijs. Een meningsverschil met hoger geplaatsten van Wegener, buiten ons kantoor, leidde tot mijn vertrek.
Toen spijtig, maar waar de ene deur sluit... Precies, intussen werk ik alweer dik twaalf jaar voor de eerder genoemde huis-aan-huiskrant voor de regio Apeldoorn-Deventer-Zutphen.
Ik woon dus in Apeldoorn, sinds 2013 gescheiden van Jolanda, maar met een geweldige 14-jarige zoon, Tobias en een je-weet-wel-kater Vinnie. De krantenwereld is altijd mijn wereld gebleven en De Rijnpost was daar een zeer belangrijk onderdeel van. Ook daarom wens ik De Rijnpost nog heel veel prachtige jaren toe."