Columnist Jurgen Hillaert ziet dat het nog heel wat fietsvriendelijker kan in voormalig fietsstad Veenendaal

20 december 2023 om 13:02 Opinie Columns

VEENENDAAL Veenendalers fietsen graag en veel. Niet voor niets is onze gemeente al twee keer dé fietsstad van Nederland geworden. In 2000 en 2020. Snelfietsroutes, vrijliggende fietspaden, de fietsrotonde bij het Zwaaiplein, de fietsbrug bij het Panhuis en de fietsparkeervoorzieningen bij de stations waren redenen om onze gemeente de prestigieuze fietsstadtitel toe te kennen. Het Zangfietspad langs de Duivenweide kwam ik niet tegen in het juryrapport. Wat ik dan ook wel weer kan begrijpen. Na de opening door de wethouder en leerlingen van de Patrimoniumschool - waarbij ‘Als ik met mijn fietsbel bel’ was ingestudeerd, - heb ik hier nooit meer iemand zien zingen of fluiten.  

Maar er zijn grotere problemen dan dit voor wielrijders in Veenendaal. De fietsongelukken dit najaar laten zien dat de fietser nog vaak het onderspit delft ten opzichte van de auto. Zeker op donkere wegen zijn soms slecht verlichte tweewielers en vaak hard rijdende auto’s een fatale combinatie. De plannen om fietsverkeer van de Duivenwal te weren, kunnen wat mij betreft dan ook niet snel genoeg doorgevoerd worden.

Ook de fietsparkeervoorzieningen in het centrum zijn nog verre van optimaal. Je hoeft hiervoor maar een kijkje te nemen op het Scheepjeshofplein of de Brouwersgracht. Fietsers parkeren hun stalen ros het liefst direct voor de deur van supermarkt of winkel en niet in een iets verderop gelegen overdekte stalling. Als nu eens de hele Brouwersgracht autovrij gemaakt wordt, waarbij alleen aanwonenden hier nog met hun auto kunnen komen, zou een groot fietsparkeerprobleem aan de oostkant van het centrum opgelost kunnen worden. De Brouwersgracht als één grote fietsboulevard met parkeernietjes maakt de binnenstad een stuk aantrekkelijker.

Omdat dit de laatste Rijnpost van 2023 is - op 27 december verschijnt de krant niet - wil ik u hierbij graag gezellige kerstdagen, een feestelijke jaarwisseling en een sprankelende start van het nieuwe jaar toewensen. Het leven is als fietsen. Om in 2024 onze balans te bewaren, moeten we gewoon in beweging blijven.
Of zoals Daniël Lohues al jarenlang vanuit de Top 2000 in zijn lied ‘Op fietse’ zingt:

wie döt mij wat, wie döt mij wat
wie döt mij wat vandage
‘k heb de banden vol met wind
nee ik heb ja niks te klagen

door Jurgen Hillaert
veensteken@streekverkenner.nl